ေသခ် ာ၏**
တရားသမားတြင္....
ခႏၶာတြင္ ဉာဏ္ႏွင့္ဉာဥ္ တရားခြင္ ရင္ဆိုင္ေနရၿမဲ။
သို႔တရားခြင္ သူဝင္ ကိုယ္ဝင္ ယွဥ္ၿပိဳ င္ေနဆဲ...
ရံတစ္ခါ ရႈ၍ေကာင္း၏၊ရံတစ္ခါ မေကာင္း၊ရံတစ္ခါ
အာရံုမိ၏။ရံတစ္ခါ မမိ။
သို႔ျဖင့္ ဝိပႆ နာဉာဏ္ အဆင့္ဆင့္ ႐ြက္လႊင့္တက္
လာရာတြင္...
အခ်ိ ုဳ ႕ေနရာ၌ ျဖစ္ပ် က္ျမင္၏။အခ်ိ ဳ ႕ေနရာမျမင္။
အခ်ိ ဳ ႕ေနရာ၌ ရႈ၍ ေကာင္း၏၊အခ်ိ ဳ ႕ေနရာမေကာင္း။
သို႔ ...ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ ရွိေခ် ရာတြင္ ...သတိ၊
အသိ မ် က္စိႏွစ္လုံးဖြင့္၍ အသင့္ရႈၾကည့္ေနေသာ
သင္...ပြဲခင္းထဲသြား ျပသမွ် မလြတ္တမ္း ၾကည့္ေသာ
ပြဲႀကိဳ က္သမားပမာ...ခႏၶာက ျပသမွ် က် န ကုန္စင္
တစ္စ မက် န္ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ေပးေလ။
သင့္တာဝန္ကား ၾကည့္ သိရုံမွ် ျဖစ္၏။
*ေကာင္းသည္ကို ဆိုးေအာင္ ျပင္မေပးႏွင့္။
*ဆိုးသည္ကိုလည္း ေကာင္းေအာင္ မဖန္တီးႏွင့္။
တရားသည္ တရားသည္ျဖစ္ရာ...သင့္အႀကိဳ က္
အလိုလိုက္လိမ့္မည္မဟုတ္။အကယ္တိတိ သညာ
ျဖင့္ မၾကည့္၊ပညာျဖင့္ၾကည့္ေသာ လူႀကီးပြဲၾကည့္
ပမာ ...ဇာတ္ေကာင္ၾကည့္ရင္း ဇာတ္လမ္းပါ သိ သိ
လာေသာအခါ ဇာတ္ရည္ပါ လည္လာပါအံ့။ထိုအခါ
ေဗ် ာေခါက္၍ ပြဲအသိမ္း ဇာတ္ကြက္လည္း သိမ္း
ၿပီးသား။
*တရားအလုပ္သည္ သတိျဖင့္ရႈၾကည့္ျခင္း ဆို
သည္ကို အေသမွတ္။
*တရားအလုပ္သည္ အေတြးျမႇဳ ပ္ပစ္ေနျခင္း ဆို
သည္က္ို အေသမွတ္။
အေတြးေနာက္ ပညတ္ႏွင့္ ကိေလသာစုံ အကုန္ပါ၏။
သတိေနာက္ ပရမတ္ႏွင့္ ဓမၼအစုံ အကုန္ပါ၏။
အနႏ ၲေက် းဇူးေတာ္ရွင္
မဟာေဗာဓိၿမိဳ င္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
၁၃၇၄ -ခု၊ဝါေခါင္လေစ့ေန႔
°°ဤက် မ္းစာတြင္ အဓိပၸာယ္လြဲမွားေစေသာ
ပိုလွ်ံေနေသာ၊လိုအပ္ေနေသာ စာလုံးမ် ား၊သတ္ပုံ
မ် ား ရွိခဲ့ပါက က်ေနာ္စာစီမွ် ေဝသူူ၏ အမွားမ်ားသာ
ျဖစ္ပါသည္။
